Duymaz oldum sesini.ne de yüreğimi.konuşmaz da oldum aynı zamanda.acılar sardı dört yanımı.ancak acını somutlaştırarak kurtulabilirim ondan.bu yüzden hala bu harflerdesin... ...
Sonbahar gibi hissediyorum kendimi.ya da dökülmüş yapraklarıyla doğaya ait olmanın gururunu...
sen senden gidene kadar acı verir hayat.dokunursun,her an tenin yanar,ruhun acır... her anı yakar düşünürsen,gerçekleri bilirsen,maskelerin altındaki yüzleri görürsen... hayat umursamaktan ibarettir aslında çünkü anca umursayınca ve...
bilir misin hayat insanı nerelere sürükler adam etmek için..? hayalini hiç kurmadığın derin kuyulara,sonunu bilemediğin ıssız sokaklara... hani olmalısın dendiği an sana,olmalısın... yoluna çıkan canları bilmelisin;kendin gibi,olduğun...
karanlıktır benim umudum.şehirlerim yıkık dökük,özlemlerim bir vaveyla... dönülmez bir uykuya gebedir gecelerim sonbaharadır hep küskünlüğüm, yüreğime dokunanlaradır çocukluğum,gözlerimi silenlere... mutluluğum,alev alamamış kibrit çöplerinde gizlidir, sevinçlerim bir balonun uçuşunda... nefesimi çalan kelimelere...
sisli rüyama uyanıyorum her gün en baştan okuyorum rolümü, aşkın bana düşen kısmını iyi oynamalıyım... yüreğim sen kokuyorken hala hevesliyim sahnede bir kaç gün daha kalmaya... kırık dökük...
sesin yalnızlığımla karışıyor, karanlık dökülüyor yaprak yaprak... eylüller son buluyor her ağıdın ardında, gözlerimde kalıyor her acı... umut demek unutma demek... umut diyorum,umut soluyorum her sen oluşumda... her bakışımda gözlerin,her anımda...
bir sızı var sıcak gökyüzünde tıpkı her günkü gibi... ne sen ne de ben; bir adımda değiliz kendimizde, bir umutla kalamayız bir başımıza... . kısalmış cümleler bulacak bir gün...